Sevgili okurlar! Bir dizi şeyler yanlış gittiğinde, alışık olmadığımız o ŞEYLER gerçekleştiğinde feleğimiz şaşar, zelzele geçiririz ve sanki gök kubbe üzerimize çökmüş gibi hissederiz kendimizi. İsmini şu an hatırlamadığım bir ahlak felsefecisi olan bir yazar yaklaşık olarak şöyle diyordu: İnsanların silahlanıp isyan etme nedeninin “ADALETİ” ikame etmekten ziyade “ADALETSİZLİĞİN” hakkından gelmek olduğunu söylüyordu.

Tam da bu zaviyede büyük şair ve filozof  Necip Fazıl Kısakürek hem yukarıda belirtiğim ahvali ve hem de bugünkü yaşadığımız anı şu enfes mısralarıyla tefsir ediyordu:

Durum diye bir laf var, buyurun size durum;

Bu toprak çirkef oldu, bu gökyüzü bodrum!

Alevler içinde ev, üst katında ziyafet!

Mezarda kan terliyor babamın iskeleti;

Ne yaptık, ne yaptılar mukaddes emaneti?

Ah! küçük hokkabazlık, sefil aynalı dolap;

Bir şapka, bir eldiven, bir maymun ve inkılâp!

Sevgili okurlar! Sizin rolünüz, benim gibi yazarların rolü, sanatçıların rolü, siyetçilerin rolü, iş insanların rolü Türkiye’deki iç savaşı sonlandırmak olmalıdır diye düşünüyorum. Bir ülke savaş koşulları içinde kıyameti yaşarken, “savaşa son verilmelidir” demek anlamlıdır; ancak yeterli değildir. Somut adımların etap etap atılması için tarafları sevgi diliyle barışa teşvik etmemiz lazım. Örneğin, sadece saçma sapan analizler yaparak, eleştirmekle savaşı körükleyenler mi, yoksa iki halk arasında bu savaşın sonlandırılması için muazzam çaba sarf eden bizim gibi AHLAK yazarları mı?

Sevgili okurlar! Dünyaca ünlü İngiliz yazar Orwell, “geçmişi kontrol eden geleceği de kontrol eder; bugünü kontrol eden de geçmişi kontrol eder.” diyordu. Bir Kürt yazar olarak artık  saçma sapan yıkıcı fikirlerimi kontrol etmek zorundayım. Daha ahlaki, daha vicdani ve daha reel politik düşüncelere kilitlenmeliyim. Bu sebepten dolayı kırmak, yırtmak, yıkmak, yok etmek ve bu saydığım kötü şeylerin her saatini kafamdan silip atmak ve bir daha hatırlamamak istiyorum. Çünkü yukarıda belirttiğim duygular ve düşünceler, beynimizde nefret dalgalarını yarattı. Yüz yıldır Türk ve Kürt beyinler, savaş ve şiddet ortamından beslendiği için kin ve nefret duyguları üzerinde sörf yaptılar. Evet, yukarıda belirttiğim gibi, savaşta yaşadığım bütün aşağılamaları, acıları ve savaş ortamında beynimde dağ gibi birikmiş kötülükleri tiksindirici hatıralar yığınıyla artık yüklemek ve onları taşımak istemiyorum!

Sevgili okurlar! Ben Türk ve Kürt savaşının sona ermesini, savaşın hayatım üzerimde bıraktığı kötü anıları unutmak için muazzam bir çaba içerisindeyken, ansızın ZAFER PARTİSİ Genel Başkanı Ümit Özdağ, şu kansever sözlerle karşıma dikiliyor ve adeta bilinç altında yatan korkunç Kürt düşmanlığını yüzüme çarpıyor gibi. Hayır, Kadir Amaç diyor, ben kan ve ceset kokusunu almadan yaşayamam. Kesinlikle savaşın tüm vahşiliğiyle devam etmesini, barışın bir daha bu ülkede kimsenin ağzına almamasını istiyorum. Yani ey Kadir Amaç! Yaşanan geçmişin her kötü anını, her saatini ve her gününü kafamda hep canlandırmak istiyorum, bu, durum bende muthiş bir KÜRT NEFRETİNİ yaratıyor, bu nefret bana müthiş bir haz sağlıyor, kendi enerjimle ürettiğim bu nefret dalgalarının etkisi kısa bir süre içinde Türk milletinin primitif duygularını da harekete geçirerek yaşadığım zevkin en zirve noktasına ulaşıyorum ve siz çıkmışsınız beni bu zevkten mahrum etmek istiyorsunuz diyor. Ümit Özdağ, 19 Ocak 2025′te partisinin il başkanları toplantısında “Kürt milleti yoktur”, “Kürt vatandaşı yoktur” sözlerinden dolayı Türk Ceza Kanunu (TCK) Madde 216 ilgili maddeye göre, halkı sosyal sınıf, ırk, din veya mezhep farklılıkları üzerinden kin ve düşmanlığa tahrik etmek suçundan  dolayı tutaklanmış ve 9 ay hapis yattıktan sonra serbest bırakılmıştı.

Evet, sevgili okurlar! Bugün Ümit Özdağ, 1938’den 1950’ye kadar Türkiye Cumhurbaşkanlığı görevini yapan İsmet İnönü ve Mahmut Esad Bozkurt’un ırkçı rahle-yi tedrisatından geçmiş biri olduğunu fazlasıyla bizlere kanıtlıyor. İsmet İnönü, rahmetli Şeyh Said Efendi yakalandıktan bir kaç gün sonra yaptığı bir konuşmada Kürt düşmanlığını aynen şu sözlerle beyan etmekten bir beyis görmüyordu: “Her ne pahasına olursa olsun,ülkemizde yaşayan herkes TÜRKLEŞTİRİLECEK,Türklere ve Türkçülüğe karşı çıkanları yok edeceğiz. Devlete hizmet etmek isteyenlerin her şeyden önce TÜRK VE TÜRKÇÜ olmaları şarttır.”  Günümüzün İsmet İnönü ve Mahmut Esad Bozkurt’u hiç şüphesiz ÜMİT ÖZDAĞ’DIR. 1924–1930 yılları arasında Adalet Bakanı olarak görev yapan Mahmut Esad Bozkurt, Kürt halkı için ise aynen şu sözleri sarf ediyordu: “Benim fikrim, kanaatim şudur ki, dost da düşman da dinlesin ki, bu memleketin efendisi Türk’tür. Öz Türk olmayanların Türk vatanında bir hakkı vardır, o da hizmetçi olmaktır, köle olmaktır.”

ZAFER PARTİSİ Genel Başkanı Prof. Dr. Ümit Özdağ, 13.12.2025’de X hesabında benim için şu çirkin iftirada bulunuyordu:

Ümit Özdağ, attığı bu twitten 13 gün sonra- 26.12.2025’de bu kez İzmir Zafer Partisi İl Başkanlığı’nda yaptığı şu konuşmasıyla bir kez daha şahsıma iftira atmaktan ve beni hedef göstermekten imtina etmeyecekti. “ PKK’nin sözcüsü ve Belçika’daki sözde filozofları Kadir Amaç, Zafer Partisi ve Ümit Özdağ sürece engel oluyor diye açıklamalar yapıyor. Bu doğru değil, süreci Zafer Partisi engellemiyor, süreci Türk milleti engelliyor, Türk milleti hayır diyor, Türk milleti devletimi parçalatmam diyor.” Ümit Özdağ’ın yapmış olduğu bu ırkçı söylemi ve Kürt düşmanlığına dair konuşmaları bana eski İspanya devlet başkanı falanjist Franco’nun generali Millan Astray’ın Salamanca Üniversitesi’nde yaptığı bir konuşmayı hatırlattı. Ölümsever bir karektere sahip olan general Astray, konuşmasının hemen ardından en sevdiği sloganı olan, “Viva la Muerte!” (Yaşasın Ölüm!) dedi. İspanyol ırkçı general konuşmasını bitirince, üniversitenin rektörü olan düşünür Miguel de Unamuno ayağa kalkarak şu tarihi sözleri sarf etti: “Daha  demin, saçma sapan bulduğum “yaşasın ölüm” diye bağıran bir ses duydum! Bu sesin sahibini, tiksindirici ve korkutucu bulduğumu belirtmek istiyorum! Şu an İspanya’da bu general gibi, kafadan sakat olan çok sayıda insan var. Ve Tanrı yardımımıza koşmazsa eğer, kısa süre içinde bu tür yıkıcı insanların sayısı daha fazla artacaktır.”

Bunun üzerine falanjist General Millan Astray oturduğu yerinden fırlayarak, öfke ve nefretle Unamuno’ya şöyle yanıt verdi: “Abajo la inteligencia!” (Kahrolsun zeka!), diye bağırdı. Filozof Miguel de Unamuno konuşmasını şöyle sürdürdü: “Üniversite zekânın tapınağıdır. Ben de onun yüksek papazıyım. Siz İspanya’ya ve bu kutsal bilim tapınağına saygısızlık ediyorsunuz. Ağzınızdan ölüm ve yıkıcılık salyaları akıyor! Bu ırkçı düşüncelerinizle İspanya halkını ikna edemezsiniz. Çünkü inandırmak için inandırıcı olmanız gerekiyor. Ancak sizin niyetinizi biliyoruz, İspanya ve Katalanya halkı arasında fitne çıkarmak ve ülkeyi bir felakete sürüklemektir maksadınız”

Sevgili okurlar, Ümit Özdağ’ın ne kadar hibrit bir ırkçı mutasyon unsuru olduğunu bilimsel yöntemle betimlemeye devam edelim. Siyaset bilimine psikoloji kavramını kazandıran Amerikan Yale Üniversitesi’nden Harold Lasswell’in çalışmalarının ZAFER PARTİSİ Genel Başkanı Ümit Özdağ’ın yırtıcı milliyetçi psikolojisini anlamamıza yardımcı olacağını düşünüyorum: Lasswell, ırkçı politikacıların zihinsel olarak “siyasete dengesiz” başladıklarını, “gücü ve egemenliği” hiçbir millet ve hiçbir devletle paylaşmamak için bu amaçla siyasete atıldıklarını söyler. Platon, “Devlet” adlı eserinde; “Bu tür siyasi insanlar çılgınlaşmak zorundadırlar, çılgınlaşmak doğalarında vardır, hiçbir kimseye güvenmezler, hayali düşman üretirler, bütün devletleri ve milletleri düşman görürler ve bu psikolojiyle daha çok güç toplarlar.”  der.

Ümit Özdağ, Hitler’in generali gibi ırkçılığı, yıkıcılığı ve Kürt düşmanlığını yiğitlik olarak överken, ama kendisi korkak ve yüreksizdir. General Himmler, babasına gönderdiği bir mektubunda şöyle diyordu: “Benim için hiç kaygılanma, çünkü ben TİLKİ KADAR KURNAZIM!” diyordu. Elbette ki Zafer Parti’nin Genel Başkanı Ümit Özdağ’ın Türkiye’yi ve Türk Halkı’nı düşündüğünü hiç sanmıyorum. Ümit Özdağ ve şürekasının niyetlerinin ülkeyi kaosa sürüklemek, Kürt ve Türk çatışmasını yaratarak Türkiye’yi bölmek, devlet adına  yıkmak, yakmak, yırtmak, hicrete zorlamak ve işkence etmek olduğunu biz Kürtler çok iyi biliyoruz. Çünkü onun içinde faşizm ve Kürt düşmanlığı yatıyor!

Ümit Özdağ, leş gibi üzerinde kokan ırkçı düşüncelerini, vatan ambalajıyla siyasi arenada gündemleştirip sosyal medya aracılığıyla, kin ve nefret dalgalarını köpürtüyor, azgınlaştırıyor ve sokağa sıçratmaya tenezzül ve tevesül ediyor. Oysaki gerçek Türk Anadolu Türkü’dür, Anadolu Türkü ırkçı değildir, Kürtleri kardeşleri görür, her iki kadim kardeş milletin sosyolojileri birbirlerine çok benziyor. Ayrıca Kürt düşmanlığını yapanların Balkan, Kırım ve Kafkasya göçmenleri arasında çok  yaygın olduğunu da Kürt Halkı çok iyi biliyor. Bu bağlamda musbet Türk milliyetçiliğinin teorisyenlerinden biri olan Ziya Gökalp, bakınız Ümit Özdağ’a nasıl da okkalı bir cevap veriyor: “Kürt milletini sevmeyen bir Türk varsa, Türk değildir; Türkleri de sevmeyen bir Kürt varsa, Kürt değildir,”

Sevgili okurlar, Kürt düşmanı ve kundakçıların elebaşı Ümit Özdağ yeni ve özgün bir şey söylemiyor. Elbette ki İsmet İnönü, Mahmut Esad Bozkurt ardılı ve 27 Mayıs Cuntası’nın en azgın Kürt düşmanı üyelerinden biri olan babası Yüzbaşı Muzaffer Özdağ’ın mirasçısı olarak 1960’lardan bu yana verdiği kirli ve çirkin mücadeleyi sürdürüyor. Kısacası, Ümit Özdağ’ın ve cuntacı babasının gerçek hikayesi şöyle başlıyor: Muzaffer Özdağ, Dağıstanlı ve ÇEÇEN milletinden olan göçmen bir babanın oğlu olarak 1933 yılında Alaca’da, Çorum iline bağlı bir ilçede dünyaya geldi. Yani etnik köken olarak Muzaffer Özdağ’ın Türk olmadığı apaçık orta. Doğal olarak kendisi gibi, biricik ırkçı olan oğlu Ümit Özdağ da Türk değildir. Ancak Ümit Özdağ, kendisinin ÇEÇEN olduğunu inkâr edip kendisini Türk olarak hissediyorsa itiraz edecek sözümüz olmaz. Muzaffer Özdağ, 27 yaşındayken Türk ordusunda jandarma yüzbaşı olarak Türkçülük ülküsüyle siyaset işine başlıyordu. 27 Mayıs 1960 darbesinin en etkili subayı olarak yargılanır ve Japonya’ya sürgüne gönderilir. Ümit Özdağ, ne gariptir ki 1961 yılında Türkiye’nin Ankara şehrinde değil, Japonya’nın Tokyo şehrinde dünyaya gelecektir.(!)

Sevgili okurlar, tarih hiçbirimizin iyiliğini ve kötülüğünü unutmaz. Baba Muzaffer Özdağ, 27 Mayıs Darbesi’ni yapan 38 kişilik Milli Birlik Komitesi’nin (MBK) en genç üyesi ve yırtıcı Kürt düşmanı üyesi olarak bugün Kürt ve Türk halklarının karşısına çıkıyor. Ümit Özdağ’ın babası Muzaffer Özdağ’ın ırkçılık marifeti yanlız bu değildi elbette ki. 27 Mayıs Darbesi’nin elebaşı Orgeneral Cemal Gürsel’i darbeden sonraki gün tatilini geçirdiği İzmir’den Ankara’ya getiren gene yüzbaşı Muzaffer Özdağ olacaktı. Özdağ, darbenin  hemen ardından ziyaret ettiği Öncü Gazetesi’ne ise şu röportajı vererek ününe ün katıyordu: Muzaffer Özdağ’ın Öncü Gazetesini ziyaret ettiği o gün, Brüksel’den benim de tanıdığım, Kürt dostu usta gazeteci sevgili Doğan Özgü’den, 03 Ocak 2025 tarihli Artı Gerçek köşe yazısında o tarihi güne şöyle tanıklık yaptığını bize aktarıyor: “Hiç unutmam… İzmir temsilcisi olduğum Öncü Gazetesi’nin Ankara’da Rüzgârlı Sokak’taki yönetim yerinde bulunduğum bir akşam MBK’nin en genç üyesi Yüzbaşı Muzaffer Özdağ en mağrur haliyle içeri girmişti. Yanında da emir subayı görünümünde Mikail adlı genç bir teğmen. Özdağ küçük dağları ben yarattım diyen Napolyon havasındaydı. Selam sabahtan sonra elindeki kırbacı koltuğunun altına kıstırmış salonun ortasında sert adımlarla volta atarken bir soru patlatmıştı: “Aydınlar, biz 27 Mayıs’ı neden yaptık biliyor musunuz?”  Yazı işleri müdürümüz Muzaffer Aşkın son derece sakin “Yüzbaşım, bugüne kadar bir sürü neden sayıldı. Acaba hangisi?” diye karşı soruyla yanıtlamıştı. Özdağ’ın buna yanıtı hepimizi şoke etmişti: “Biz 27 Mayıs’ı Doğu Anadolu’da hazırlanan bir Kürt isyanını önlemek için yaptık. Yoksa vatan bölünecekti. Biliyor musunuz ki biz DP liderlerinden önce Kürt ağalarını tutukladık?”

Ey Ümit Özdağ! İşte maskesiz ve makyajsız halin budur. Siz kim Türk olmak kim! Ey ontolojik cahil ve siyasal züppe! Doğrusu şudur ki fitnenin adresi ve kıyametin alâmet-i fârikasısınız.  Ey Ümüt Özdağ! Darbeci babanız gibi, kendinizi Türkçülüğün Kabesi ve devletin hamisi görüyorsunuz (!) Oysaki kendi ontolojik varlığınızı inkâr edecek kadar mezellet derecesine düşmüş zavalının birisin; ruhun kirli, kalbin kara bir küfür, düşüncelerin çöplük, dilin zehir, azığın fitne, ellerin kan! Son olarak, barışın filikaları Demokratik Türkiye limana ulaşacaktır, Kürt ve Türk ittifakı bu limanda nurunu tamamlayacaktır!

Yeni Yılınız Kutlu Olsun!

Kadir Amaç        

Brüksel

 

 

 

 

 

     

Sayın Cumhurbaşkanı Recep Tayıp Erdoğan, MHP Genel Başkanı Sayın Devlet Bahçeli’nin liderliğinde başlatılan “Terörsüz Türkiye” süreciyle yeniden TV ekranlarına taşınan, Türk ve Kürt etnik tartışmaları, toplumsal ve siyasi mahfillerde bir dizi gereksiz münazaraların yapılmasına sebep oldu. “Türk Milleti” kavramı yerine önerilen “Türkiyelilik”tanımlama ölçüsü, özellikle barış süreci karşıtı yayınlar yapan Halk TV, CNN Türk, Sözcü Tv, Atatürk maskeli Kürt düşmanı yazarları, kaostan beslenen menfaat grupları ve tarihçi İlber Ortaylı’yı da son derece rahatsız ettiğini müşahede ediyoruz.

Yukarıda bahis konusu ettiğimiz konuya ilişkin dikkat çeken ilginç açıklamalarıyla Prof. Dr. İlber Ortaylı, 1 Ağostos 2025 tarihinde Sözcü TV ekranlarında katıldığı bir programda, açık yüreklilikle görüşlerini şöyle beyan ediyordu: “Ne diye ben Türkiyeli olacağım? Üstelik ben Türkiyeli değilim. Babam burada gömülü ama ben Türk’üm. Bu çok açık bir şey. Bu topraklarda yaşayan milyonlarca insan da Türk. Siz ne anlatmak istiyorsunuz? Nedir asıl amacınız?”

“Bir insan, çiftçilikten çıkıp Amerika’da gıda sanayisi kurmuş, yoğurt üretmiş olabilir. Bu başarıya saygı duyarım. Ama dönüp kendi milletine ‘Türkiyeli’ dersen, çizgiyi aşmış olursun. Yoğurdu ‘Yunan Yoğurdu’ diye tanıttın, yoğurdun cinsine karar verememişsin ama şimdi kalkıp milletin cinsine karar veriyorsun. Bu kabul edilemez!”

Sevgili okurlar! Şimdi kimin “çizgiyi aşmış” olduğuna birlikte bakalım: Chobani Yoğurtlarının sahibi Hamdi Ulukaya’dır. Ulukaya, 1972’de Erzincan’da doğmuştur,büyümüştür, okumuştur, çalışmıştır, vergisini vermiştir, askerlik görevini yapmıştır, devletin bir kuruşuna tenezzül etmemiştir. 1994’te ABD’ye giderek, çalışarak para kazanmıştır ve Chobani’yi kurmuştur. Aynı biçimde Ulukaya’nın babası ve dedesi de Erzincan’da doğmuşlardır ve sülalesinin de kökleri Kürt Coğrafyası’nın beş bin yıllık hatıralarında bir hazine gibi saklı duruyor.

Evet, İlber Ortaylı ise, 21 Mayıs 1947 tarihinde Avusturya’da doğmuştur ve Kırım Tatarı bir ailenin çocuğudur. Kendisinin de yukarıda ifade ettiği gibi, ailesinde sadece babası Türkiye’de gömülü bulunuyor. Yani İlber Ortaylı, iki yaşındayken ailesiyle birlikte Türkiye’ye göç etmiştir.

Kaleme aldığım bu çalışma ile İlber Ortaylı’nın ne kadar “Türk” ve ne kadar “Türkiyeli” olduğu gerçeğini, kronolojik ve hermeneutik yöntemi takip ederek, bilimsel bir makaleyle durumu ortaya çıkarmayı hedefleyeceğim.

Evet, sevgili okurlar! Sayın İlber Ortaylı’nın bu üstenci, efeci, buyurgan, aşağlayıcı üslubu milyonlarca Kürd’ün primordiyal ruhlarında büyük bir rahatsızlık meydana getirmiştir ve ayrıca yukarıda aktarmış olduğum kötü sözleriyle BARIŞ SÜRECİNE suikast yapmıştır.

Bana göre, konuşmak kadar dinlemek de yazmak dasanattır. Bu konuda İranlı filozof Sadî-i Şirâzî diyor ki:”Lafta ölçü bilmeyen, edepsizlikte sınır tanımaz.” Aynı hususla ilgili sevgili Kürt filozofu Said-î Kurdî, insanların ezici çoğunluğunu “sûreti me’nûs, sîreti ma’kûs” Yani; dışı “SÜS” içi “PİS!” insanlar olarak tarif etmiştir.

Şu “süs” ve “pis” meselesine şöyle başlamak istiyorum: Osmanlı İmparatorluğu’nun ilk genç padişahı olan Genç Osman, 18 yaşında Yeniçeriler tarafından tahttan indirilir, bir eşeğe bindirilir, gözlerden uzak bir yerde kendisine tecavüz edilir!

Bir gün sonra Yedikule Zindanlarında infaz edilir. Türk tarihçi ve Türkçülük fikrinin önemli isimlerinden biri olan Necip Asim, Türkler bu tecavüzü öğrenmesin diye, ”tarih kitabının o sayfasını kendi elleriyle yırttığını” başka bir tarihçi ve aynı zamanda CNN Türk ekranlarının tanınan yüzüve barış süreci karşıtı konuşmalar yapan Erhan Afyoncu dile getirir!

İlber Ortaylı, “Türklerin Tarihi” adlı eserinde eskilerin tabiriyle Türklerin ahval-i şeraitini Karagöz’deki Baba Hikmet’ten şu sözlerle okurlarına aktarır: “Al Türk’ü vur turpa, yine yazık o turpa!” Sonra bu sözlere şu şekilde yanıt verir: “Aslında ülkemizin böyle adlandırılması, tuhaftır ki bizim dedelerimizin değil, bu ülkeyi başlangıçtan beri çok iyi tanıyan İTALYANLARIN işidir. Bizim dedelerimiz buraya “İKLİM-İ RUM” derlerdi.”

İlber Ortaylı kitabının değişik sayfalarında Türkçülüğün izlerini şu sözleriyle sürdürür. “Türkler tarihte her zaman varlar ama tarih yazımındaki yerleri o kadar kesin ve berrak değildir. Tarihimizin tam tespiti için Çin kaynaklarına müracaat etmek gerekiyor ama o dilde bugünkü Çince değil.” (1)

“Türklerin ana yurdu bugün bizim haz etmediğimiz bir bölgedir; Moğalistan’ın kuzey tarafı, Orhun Yazıtları’nın olduğu yer. Karahanlıların, YAĞMACI KÜRTLERİN yaşadığı yerde bugünkü Kırgızistan’la Sincan arasındaki bölgedir.” (2)

Ayrıca “Türklerin Müslüman oluşu topluca olmamıştır, çok uzun bir prosedürdür; ne silah zoruyla ne anlaşmayladır. Belli ki çok uzun bir süre içinde gerçekleşmiş ve dinin misyonerlik formları da değişik olmuş.” (3)

“12. Yüzyıl’ın düşünürü Kadı Ahmet Endülüsi diyor kiTürklerin medeniyete felsefe, matematik, dil, coğrafya, tarih yapma/yazma konusunda katkıları yok ama pratik zekâlıdırlar, silah ticareti yaparlar. Evet; Türkiye bir göçle, bir fetihle, sonradan yerleşmeyle vatanını en geç kuran ülkelerin arasında yer alır.”. (4)

Şimdi İlber Ortaylı’nın yukarıdaki sözlerinden hareketle yaklaşık olarak dünyanın her ülkesinde, milliyetçilik ideolojisi ve milliyetçilik kimliğinin ortaya çıkması ve sosyalleşerek bir ulus devlete evrilmesi kendine özgü alt ve üst koşullarına bağlı gelişmiştir.

Tarihte modern bağımsızlık hareketi ilk olarak 1804’te Sırpların Osmanlı İmparatorluğu’na karşı elde ettikleri özerklik hareketidir. Sırp milliyetçilerinin sloganı şuydu: “Biz Türk değiliz, Sırpız!” (5) Örneğin, Fransa Krallığı ve Fransa İhtilali olayları Fransa milliyetçiliğini, Osmanlı İmparatorluğu’nun parçalanmasının yaratığı etkiler TÜRKÇÜLÜK mefkûresini, İtalya ve Almanya’daki milliyetçilik ise parçalanan lehçelerin-bölgelerin irredantizimdediğimiz birleşmeyi ortaya çıkarmıştır.

Bu zaviyeden hareketle dünyanın farklı yerlerinde milliyet kavramına insanlar, ilahiyatçılar, devlet teorisyenleri, yazarlar farklı anlamlar yüklemişlerdir ve farklı ölçüler kullanmışlardır. Yani millet kavramı homejen bir kavram değildir diyebiliriz. Doğu ve Batı medniyetlerine göre, anlam ölçüleri değişebiliyor. Örneğin; din, dil, kültür bölge ifade etmek için de kullanılıyor diyebiliriz.

Şimdi kaldığımız yerden devam edecek olursak millet, bir devlet ya da etnik bir topluluk demek değildir. Milletin devlet olmadığını konusuna “Yeryüzünün Yalınyaklıları” adlı eserimizde geniş yer vermişiz. Evet, dediğimiz gibi; devlet kurumsal veya kamusal bir şeydir. Devlet, vatandaşıyla sözleşmelidir, vatandaşına hizmet ettiği oranda vatandaşın kendisine itaat etmesini sağlar. Öyle ki mükafatlandırma, cezalandırma, vergi toplama, birilerini sınır dışı etme, siyasal egemenlik gibi özellikleriyle toprak parçası üzerinde varlığını ikame eder.

Millet kavramı ise bahsettiğim bu muhtevanın içine girmiyor: Dolayısıyla devlet kavramı ile millet kavramı birbirinden çok farklı iki etimolojik ve epistemolojik kavramdır diyebiliriz. O halde millet nedir? Bana göre, millet bir inanç/dine mensup olan, (Kelime-i Tevhîd’e inanan ve onu söyleyen her insan İslam milletinin üyesidir.) Ya da yerleşik bir anavatanı olan, kültürel köklere dayanan, kültürü paylaşan ve hisseden diğer üyelerle birlikte yaşayan topluluklardır.

Daha ilginç olanı ise, Yahudi din adamları İbn Meymune, İbn Azra, Mandelssohn ve İsrail Devleti’nin kurucusu olan yazar Theoder Herzl, “Yahudi Milleti” ve “Yahudi Devleti”kavramlarını kullanmışlardır. Bugün hem İslam milletleri ve hem de Hristiyan milletleri, İsrail devleti için “Yahudi Devleti” ifadesini kullanıyorlar.

Örneğin Ermeniler, Sırplar, Araplar, Quebec, Katalanlar, Kürtler, İngilizler, Almanlar, Fransızlar MİLLETLERİoluştururken, eski Sovyetler Birliği, eski Yugoslavya, İsviçre, Belçika, Brezilya, Birleşik İngiltere Krallığı ve Kanada ise DEVLETİ ifade eder. Dolayısıyla Türk Devleti, Türklerin ve Kürtlerin birlikte kurduğu bir devlettir demek doğru bir ifadedir. Türk Türk’tür, Kürt Kürttür. Ne Türk Kürt’tür ne de Kürt Türk’tür. O halde etnik olarak, Türkler ve Kürtler tek bir millet değildir, ancak tek bir MÜSLÜMAN MİLLETİNüyeleridirler.

Tam da bu bağlamda İlber Ortaylı’ya şunu sormak istiyorum: Katalonya, İskoçya, Flandre, Kürdistan gibi devletleri olmayan milletleri veya çok etnikli olan devletlerde yaşayan İtalyan Amerikalılar, Alman Türkler ya da her milletin içinde yaşayan Romenler gibi göçmen toplulukları nasıl değerlendiriyorsunuz? Örneğin, size göre Kürtler göçmen miya da Kürtlerin durumu Almanya Türklerinin ve İtalyan Amerikalıların durumuna mı benziyor?

Evet, devam edelim: Mustafa Kemal Atatürk, “Lozan Antlaşması”nın ilanıyla birlikte, 1923 Türk-Türkçülük-Türkiye kavramlarını devletin yeni adı olarak koydu. Daha sonra Atatürk’ün kurduğu CHP; Ermeni, Arap ve Kürtleri hedef aldı, asimile etti, asimile olmayanları sergasyonist politikalarla göçe zorladı, farklı yerlere iskan ettirerek TÜRK ulus devletinin resmi antagonizmasını “NE MUTLU TÜRK’ÜM DİYENE” ilkesi üzerine kurdu.

Bu yeni durum elbette ki Anadolu Topraklarının yerli halkı olan başta Kürtlerin ve diğer “halkların” arayışları, korkunç bir “etnik temizliğe” kadar giden etnik farklılıklara yol açmıştır. Örneğin, Fransalı yazar Monique Gendreau, Kürtlerin köklerinden zoraki olarak koparılmaya çalışıldığını şu sözleriyle kitabında bizlere aktarıyor: “Kürtler gibi güçlü tarihsel kimliği ve uzun geçmişi olan halkların uluslararası düzeyde tanınmamış ve varlıkları sürekli reddedilmiştir.”(5)

Söz Fransalı yazardan açılmışken, Fransa’nın modern ulus tarihinde ilk etnik tanımlama şudur: 1792’de Fransızların Prusyalıları-Almanları mağlup ettikleri vakit; “YAŞASIN FRANSA ULUSU” demişlerdir. Karşı tarafın ünlü Alman milliyetçi düşünürü Fichte ise, 1807’de Napolyon ordularına mağlup olan Alman Milleti’nin sönen primordiyal ruhunu yeniden canlandırmak ve harekete geçirmek için kaleme aldığı “Alman Milletine Çağrı” isimli eseriyle “Almanların Alman” olduğunu söylüyordu. Alman filozof Goethe, Fichte’nin bu milliyetçi fikirlerine karşı koyuyordu ve “biz Germanlılarız” diyordu, ancak daha sonraları “Fichte dostum haklıdır” itirafında bulunuyordu. (6)

Polonya’da milliyetçilik ideolojisi “ben Polenim” parolasıyla milli hafızayı ve karekteri inşa eden Josef Pilsudski’ye aittir. Pilsudski, düz bir mantıkla Polonya milliyetçi düşüncenin hükmünü şöyle veriyordu. “Ulusu oluşturan devlettir, yoksa, ulus devleti oluşturamaz.” sözleriyle milliyetçi ideolojinin yazarlarının dikkatini üzerine çekiyordu. (7)

İtalya’daki milliyetçiliğin ülkücü ajandası ise çok daha farklı şeyleri barındırır. İtalya’nın etnik milliyetçiliğininve etnik ulus devletinin yaratıcı mimarı hiç şüphesiz ünlü yazar Mazzini’dir. Mazzini, yazar dostu olan Massimo’ya şöyle sesleniyordu: “Sevgili dostum Massimo! İtalya’yı yarattık, şimdi de İtalyanları yaratmalıyız.”

Tarihte modern bağımsızlık hareketi 1804’te Sırpların Osmanlı İmparatorluğu’na karşı elde ettikleri özerklik hareketidir. Sırp milliyetçiliği entelektüel düzeyde değil,militanlık düzeyinde başladı, gelişti ve önü alınmaz olayların patlamasına neden oldu. Milliyetçi Sırp militan Gavrilo Princip, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu veliahtı Arşidük Franz Ferdinand’ı öldürdü. Bu suikast, I. Dünya Savaşı’nın başlamasına vesile olmuş ve aynı zamanda bu olay tarihin en önemli olaylar listesine girmeyi başarmıştır. Evet, sayın İlber Ortaylı, Sırpların da sloganı şuydu: “Biz Türk değiliz, Sırpız!”

Son olarak Halifeliğin Türklerden Araplara geçmesini hararetle savunan ve öneren kişinin Arap Milliyetçi ideolojinin yazarı Al-Kavakibi olduğunu görüyoruz. Gene kültürelcilikten Arapçılık ideolojisine geçiş yapan Necip Azuri, “Uyanış” adlı eserinde “Türk Asyası değiliz, Arap Milleti’yiz.” ifadesini kullanmıştır.

Sayın İlber Ortaylı’nın ezberci ve aynı zamanda güçlü tarih sistematiği olan bir tarihçi olduğunu düşünüyorum. Ancak sayın İlber Oltaylı’nın milliyetçilik ideolojisi üzerine okumalarının çok zayıf olduğunu ve bu sebepten dolayı kendilerine Kedourie, Eric Hobsbawm, Benedict Anderson,Gellner, Carl Schmitt, Anthony D. Smith ve Stefanos Yerasimos gibi yazarları okumasını tavsiye ediyorum.

Onun “Türk, Kürt, Farısi, Arap, Ermeni” kelimelerinin etimolojiyi veya primordiyallığı işaret ettiğini bildiğini sanmıyorum. Örneğin, “Türkiyeli-lik” kelimesini ilk olarak 1915 başlarında Tunalı Hilmi kullanmıştır. Hilmi, Jön Türk ve Türkçülük hareketinin önde gelen isimleri arasında yer almıştır ve aynı zamanda milletvekili ve devlet insanıdır.Hilmi, Türklüğün bir etnik gruba delalet ettiğini söylemiş ve Türkiyelilik terimini ise TÜRK kelimesine karşı daha kapsayıcı olması bakımından dolayı öne sürmüş ve savunmuştur.

Mamafif Atatürk, 2 Mart 1922 tarihinde Ankara’da elçilik binasında verilen resmi bir resepsiyonda “Biz Türkiyeliler Asyaî bir milletiz, Asyaî bir devletiz.” demiştir.

Şimdi TV ekranlarındaki ATATÜRK maskeli PARYALI yazarlar ve TATAR olan bir profesör “biz Türkiyeli değiliz, Türk’üz.” diyorlar (!) Tam da bu nokta “Dağdaki gelmiş bağdakini kovuyor” ifadesi gerçekleşmiş oluyor. Evet, sayın İlber Ortaylı! Elbette ki Türk olmanızda bir sıkıntı yoktur! Ama biz Kürtler, tam yüz yıldır, gerici ve ırkçı kemalistideolojiye diyoruz ki Biz Kürtler Türk değiliz, KÜRD’ÜZ!Aynı şekilde Kürtlerin topraklarında yaşayan diğer halklar Kürt değildir. Ancak Kürtlerin ülkesinde yaşadıkları için, biz onları da kapsayacak şekilde Kürdistanlıdırlar kelimesini kullanıyoruz. Örneğin, Siirt’te yaşayan bir Arap, etnik olarak Kürt değildir, Kürdistanlıdır. Amed’de yaşayan bir Ermeni, etnik olarak Kürt değildir, Kürdistanlıdır.

Sonuç olarak; sayın İlber Ortaylı! Kürtler hiçbir milletinparyası değildir, bu toprakların gerçek yerli milletidir ve devletin kuruluşunda aslanlar gibi dört cephede savaşmışlar, şehid olmuşlar, hiçbir zaman ihanet etmemişler, ihanete uğramışlar ve bu devletin gerçek ortağı olmayı fazlasıyla hak etmişlerdir. Filhakika şudur ki Türk ve Kürt milleti! Dokuz yüz yıl bu topraklarda düşmana karşı birlikte at koşturdular ve imparatorluğu birlikte kardeşçe yönettiler.

Ne olduysa, Pantürkizim- Panturanizim ideolojileri her iki halkı İslam maskesiyle aldattılar, 1923 yılında ülkenin yönetimini ele geçirdiler. “Kızıl Elma”yı pusula aldılar. Öyle ki bu Kemalist antagonizma, “Kızıl Elma”nın ‘Kelimetullah’olduğunu iddia edecek kadar ileriye gitti. Kemalist rejim önce Kürtlerin dilini yasakladı, camileri ahıra çevirdi, ezanı şerifi Türkçe okuttu, kılık kıyafet kanununa muhalefet eden yüzlerce insanı idam etti. 1921 Anayasası’nın büyük oy çokluğuyla elde edilen Kürtlerin amansipasyon ve akültürasyon yasal hakları 1923 Anayasası’na icbar edilerek tahvil edildi.

Genç Cumhuriyet rejimin siyasi ayakları yere iyi basınca,Türk milis güçlerini oluşturan ve savaş cephesinde onlara liderlik yapan Çerkez Ethem’i hain ilan etti, Türk milli marşının yazarı Mehmet Akif Ersoy’u sürgüne yolladı, İskilipli Âtıf Hoca, Şeyh Said, Seyid Rıza ve yüzbinlerce insanı şehid etti!

Sayın İlber Ortaylı ve şürekası Kürtlere tepeden bakma ve onları reayası görme alışkanlıklarını terk etmelidirler, çünkü bu onların son şansı olacaktır. Biz Kürtler artık gam köşesinde oturmak, tefrika dalgalarına kapılmak, acının esiri olmak, başka milletlerin peşine takılmak ve umutları pörsümüş ve perişan bir kader yaşamak istemiyoruz.

Allah’ın izniyle! AKP, MHP ve DEM PARTİ yeniden Türk ve Kürt ittifakını sağlayacaklardır, iki halk olarak eskisinden çok daha iyi ve çok daha güçlü bir şekilde, eşit şekilde paylaşarak kardeş olacağız; huzur, sevgi ve barış içinde yaşayacağız.

Kadir Amaç

Brüksel- İlk Yayınlaşa Tarihi 06.08.2025  

(1) Kadir Amaç (@KadirAmac) / X

Kaynakça:

İlber Ortaylı, Türklerin Tarihi, Timaş Yayınları, Sayfa 54-115-114-19

Stefanos Yerasimos, Milliyetler ve Sınırlar, İletişim Yayınları, Sayfa 52

Jean Leca, Uluslar ve Milliyetçilikler, Metis Yayınları, Sayfa 132. 45-20

Anthony D.Smith – Milliyetçilik – Atıf Yayınları –

 

Sayın Altan Tan!                           

Mektubuma başlamadan önce zat-ı alinize, günah ve suçlarımla ilgili bir kaç paragraf yazmak istiyorum. 1985-1999 yılları arası; İslamcılık yaptığım yıllardır. Bu yıllarda İran, Lübnan- Hizbullah, Filistin-Hamas-Cihad, Mısır-İhvan,Urvet-ül Vuska, Selam, Girişim, Haksöz, Vahdet, Tevhid, Yeryüzü, Ehlibeyt, Zehra, Med Zehra, Nubihar, Milli Görüş, Mealciler, Medrese Meleleri, İslam’i Hareket, Menzil, İlim ve benzeri onlarca İslamcı çevre ile tanışma fırsatım oldu.Daha doğrusu bu çevrelerden insanlarla sohbet ettim, arkadaş oldum. Sabahlara kadar Kuran, Sünnet, İcma, Kıyas, Şura,Tebliğ, Cemaat, Ümmet, İmamet, Velayet, Hilafet, saltanat, devlet, devrim, “dar’ül-harp” ve “dar’ül-İslam” kavramlarınıtartıştık.İbn Kesir – Tefsiru’l-Kur’an, İbn Kayyim el-Cevziyye – Bedai‘u’t-tefsir’i, Elmalılı Hamdi Yazır Hak Dini Kuran Dili, Mevdudi Tefhimu’l-Kuran, Seyyid Kutup  Fî Ẓılâli’l-Ḳurʾân, Muhammed Abduh  Menar Tefsisi, Allame Muhammed Hüseyin Tabatabai – El Mizan Fi Tefsir-il Kur’an, Muhammed Hüseyin Fadlullah – Min Vahyi’l Kur’an tefsirlerini okudum, ders aldım ve ders verdim.İslamcılık yaptığım bu süreçlerde hiçbir İslamcı lidere, devlete, gruba, cemaate, herhangi bir siyasi partiye, legal yada illegal düzeyde ne biat ettim ve ne de üye oldum. Tam da bu noktada kendim için şunu söylemek istiyorum.Yaşamım boyunca hatta bugün de, İslam veya Kürtlük adına sevgili ülkeme ve yalın ayaklı milletime bir hardal tanesi kadar zarar verdiğimi gören ve bilen kim varsa lütfen konuşsun, lütfen yazsın beni! Beni böylesi bir durumda yazmalarının hem insani, hem İslami ve hem de Kürdistani bir görev olduğunu düşünüyorum. Beni tanımayan bir dizi cahil ve görgüsüz din adamlarına, yazar, gazeteci ve siyasetçiye de şu söylemek istiyorum: Kalemimi bir devlet kadar güçlü buluyorum.

Sayın Altan Tan!

İslamcılığı bıraktıktan sonra sol, liberal, demokrat

ve anarşist yazarların kitaplarını okudum. Özellikle Karl Marx, E. Durkheim ve Weber sosyolojisini iyi anlamak için sistematik ve karşılaştırmalı okumalar yaptım. Şimdi ise daha çok postmodern yazarlarla ilgileniyorum. Anthony Giddens, Andrew Heywood, Carl Schmitt, Michael Roskin, Zygmunt Bauman, Slavoj Zizek gibi postmodern filozofları okudum, okumaya da devam ediyorum.

Geriye kısa bir yolculuk yaparak bazı şeyleri zat-ı ali-nize hatırlatmak istiyorum. Bildiğiniz gibi, Türk Devletinin resmi antagonizmasını 20 yıldır temsil eden ve yöneten Erdoğan ve İslamcı-Mehmet Akif Ersoy fırkasıdır.

Ersoy ve Mustafa Kemal Atatürk çok samimi iki dosttu. Bu iki mutaassıp isim, Kürt milletini “İslam kardeşliği” mefkûresi adına aldatarak, modern Türk devletini kurdular. Sonunda Şeyh Said efendinin idam kararını Mustafa Kemal Atatürk verecekti. Dostu Mehmet Akif Ersoy’un ise editörlüğünü yaptığı Sebul – ur Reşat’ın, 15. 06. 1925 tarihli sayısında “Vatanımızı Bölen Şakiye İdam!” manşetiyle, Kürdistan ve Şeyh Said meselesini şekavet olarak haber yapmaktan imtina etmeyecekti. Bu nokta üzerinde biraz te- fekkür etmenizi tavsiye ediyorum.

Sayın Altan Tan!

Şimdi bizim döneme gelelim. Seksenli ve doksanlı yıllarda Türk devletine “Tağut” ve “dàr-ül-küfür” diyen İslamcıya da dindar fırkanın neferleri bugün “Uhud Okçuları” gibi mevzilerini terk etmiş durumdalar. “Dàr-ül-küfür” dedikleri T.C’ nın meclisinde ya da devlet bürokrasisinin farklı kademelerinde Milletvekilliği, Bakanlık, Cumhurbaşkanlığı Yardımcılığı, Özel Kalem Müdürlüğü, Mali Danışmanlık, Genel Müdürlük, Bölge Genel Müdürlüğü, Diplomatlık, Büyük Elçilik gibi makamlara gelerek ihale peşinde koşuyorlar.

Evet, dünyevi gaileler peşinde koşan ve itibar dilenciliğine avuç açan Kürt İslamcılardan biri de hiç şüphesiz de zat-ı alinizdir! Ha bu arada Yalçın Akdoğan ile beraber, hayâ ve ar damarları yırtılmış, tam bir ASALET İFLASI yaşayan Mehmet Metiner’i de unutmuyorum. Çok daha önemlisi her üçünüze de çok büyük emekleri olan sevgili İzzettin Yıldırım’a ihanetinizi ayrıca bir köşeye not

ediyorum.

İşte Kürt İslamcı-dindarların, ahval ve şeraitleri kısaca budur. Bunların en büyük alamet-i farikası Kürdistan özgürlük mücadelesine düşman, müstemleke devlete dost olmalarıdır. Bunlar kolonyalist efendilerine saygıda kusur etmezler. Koltuk ve mevki kapma hırsları yüksektir. Yarım asırdır mücadele eden Kürt özgürlük hareketinin ve yurtsever Kürt halkının verdiği ağır kayıplar ve ödediği bedeller onlar için sadece ganimettir. Rahatlarına çok düşkündürler. Mideleri başlarının başları midelerinin üzerinde olur. İblis gibi kibirleri, tilki gibi ahlakları vardır. İslam’i temayülleri ve tasavvurları Kâ’b el-Ahbâr, İslam’i cihad anlayışları İbn-i Mûlcem, hak ve batıl karşısındaki şahitlikleri Musa el-Eş’ari gibidir. İnanç dünyaları yamuk, amel kozaları çürüktür.

Sayın Altan Tan!

Dün TV’lerde ve sosyal medyada eski partiniz HDP ve eski genel başkanınız Demirtaş ile girdiğiniz çirkin polemiği görünce 37 yıllık siyasal geçmişiniz gözümün önünde canlandı bir an. Bu 37 yıllık; düşünce ve siyasi ajandanızın kısa özetini halkıma anlatmak benim için farz oldu.

23 Mart 2023 tarihinde resmi Twitter hesabınızda aşağıdaki şu sözleri sarf ederek ne kadar problemli, HUYSUZ, gerilimi seven ve hodbin bir karakter olduğunuzu fazlasıyla kanıtladınız. “Kobani davasında Selahattin Demirtaş ile birlikte ömür boyu hapisle yargılanıyorum. İki defa gözaltına alındım. Tüm ifadelerimin arkasındayım. Bazı şerefsizler her zaman yaptıkları gibi Demirtaş aleyhinde ifade verdiğimizle ilgili yalanlar uyduruyorlar. Her cümlemiz mahkeme kayıtlarında mevcut. Avukatlar satır satır servis edebilirler. Demirtaş’ın çözüm sürecindeki politikalarına katılmamama rağmen onun hukukunu korumak benim insanlık görevim gereğidir. Ey alçaklar Kürt siyaseti içinde beş tane Altan Tan olsaydı bu durumda olmazdık. Değerlerinizin kıymetini bilmiyorsunuz, bari soytarılık

yapmayın. Tekrarlıyorum: Tüm ifadeleri yayınlayın!”

Sayın Altan Tan!

Şimdi amel defterinizin sayfalarını yavaş yavaş çevirelim ve değerli halkımızla birlikte bakalım; Dediğiniz gibi kim “şerefsiz”, “alçak” ve “soytarı”dır! Biraz onu irdeleyelim. 1984-1985 yılları arasında Ankara Keçiören Belediyesi’nde ırkçı ve Kürt düşmanı Melih Gökçek’in başkan yardımcısı olarak görev yaptınız. 1987 senesinde Refah Partisi’ne girerek partinin “Güneydoğu” müfettişi oldunuz. Daha sonra değerli(siz) kadim dostunuz Mehmet Metiner ile ortaklaşa Ekim 1985 ile Eylül 1990 yılları arasında radikal İslamcı bir çizgiye sahip Girişim dergisini çıkardınız.

Bu dergi ile elde ettiğiniz popülarite ikinizi de 90’lı yılların yükselen iki yıldızı yaptı. 1991 yılında Refah Partisinden istifa ettiniz. 1993 yılında Aydın Menderes tarafından kurulan Büyük Değişim Partisi’nin genel başkan yardımcılığı makamına oturdunuz. Bu parti kendisini feshettikten sonra Menderes ile birlikte Demokrat Parti’ye geçtiniz. Daha sonra siz HADEP’ de PM üyeliğine geçerken, biricik dostunuz Mehmet Metiner ise aynı partide genel başkan yardımcılığına tıpkı bir sırtlan gibi sıçradı. Bu “SIRTLAN MESELESİ”ne de daha sonra değineceğim.

Devam edelim! Siz; HADEP’in devamı olan HDP’de iki dönem vekillik yaparken dostunuz Mehmet Metiner ise AKP’den vekil oldu. Ayrıca Yeni Zemin, Demokrasi, Yeni Gündem, Yeni Şafak, Zaman, Özgür Politika, Star gibi gazetelerde de köşe yazarlığı yaptınız.

Sayın Altan Tan!

Hâsılı kelâm her ikinizin kısaca CV’si kronolojik olarak şöyle: Birlikte Girişim ve Yeni Zemin dergilerini çıkardınız. RP`ye girerek siyaset yaptınız ve RP`den birlikte ayrıldınız. Bu süreç Menderes`in partisi Büyük Değişim Partisine aynı şekilde birlikte girip ayrılmanızla devam etti. Belediyelere girip ayrılmanızda aynı şekilde bir seyir izledi. Sen; Melik Gökçek`in yardımcısı olurken dostun Mehmet Metiner de Erdoğan`ın danışmanı oldu. Bu görevlerinizden de

birlikte ayrıldınız. Sonra birlikte Hadep’e girdiniz ve birlikte Hadep’ten koptunuz. Dostun Metiner Erdoğan’dan özür dileyerek AKP’ye dönüş yaptı sen ise HDP’ye geçtin. Bu kez tek başına HDP’den ayrılıp Saadet Partisine geçtin ve eski dava arkadaşın Metiner’le ipleri tam kopardın. Görüldüğü gibi, dindarlık muhafazakârlık ve Kürtlük maskesiyle kapısını çalmadığınız ve sinsice içine girip yuvalanarak günah işlemediğiniz yer kalmadı. Günahların ve basitliğin gün ışığı gibi ortadayken, Kürt siyasetinin sana verdiği değeri birçok gerçek Kürt yurtseveri ve aydınına vermediği bu süreçlerde sana tanıdığı bunca şansa rağmen; “Ey alçaklar Kürt siyaseti içinde beş tane Altan Tan olsaydı bu durumda olmazdık. Değerlerinizin kıymetini bilmiyorsunuz bari soy- tarılık yapmayın.” sözleriniz milyonlarca yurtsever Kürt’ün gönül dünyasına yöneltilmiş mızraklı bir suikast olmuştur.

 

Tam bu noktada siyasi atraksiyonlarınız Amr ibn al-’As’a, teolojik refleksleriniz Musa el-Eş’ari’ye ve oyalama taktiğiniz Habeş Kralı Necaşi’yi kıvrak zekâsıyla ikna eden Güney Yemen valisi Ebrehe’ye benzetsem de bu örneklerin tam olarak kişiliğinizi tasvir edemeyeceğini düşünüyorum. Daha çok kişiliğinizin testosteron hormonlarını sırtlanın hormonlarına benzetiyorum.

Bana göre bu mektubumun ana konusu, karakter ve asalet meselesidir. Farklı bir ifadeyle de aslan ve sırtlan meselesidir. Bu iki hayvan türü birbirlerinin baş düşmanlarıdırlar. Sırtlanlar gerçekten de “Afrika düzlüklerinin çöp kamyonu gibidirler. Şarbondan delik deşik olmuş, leş gibi kokan bir hayvan ölüsünü midesine indirdiği halde asla hastalanmayan” itici ve tiksindirici bir hayvandır.

Sayın Altan Tan!

Sudanlılar’ın güzel bir atasözü vardır: “Cennete giden tek yol, sırtlanın midesinden geçer.” Romalı doğa bilimci sırtlanın hermafrodit olduğunu, tıpkı sizin gibi, adamına göre, duruma göre, havaya göre, mevsime göre cinsiyet-fikir-inanç değiştirebildiğini söyler. Hermafrodit kişilikler hem doğada ve hem de siyaset arenasında çift cinsiyetli sümüklü böcek, salyangoz veya solucan olabiliyorlarmış! Oxford Üniversitesi’n de zooloji yüksek lisansı yapmış olan “Hayvanlar Âleminden Uygunsuz Gerçekler” adlı kitabın yazarı Lucy Cooke’in büyüleyici kitabında geçen şu sözler aklıma geldi. “Sırtlanlar hem leşleri hem kendini yiyen, yavrulayan ineklerin peşine düşen, arkadan ısırıp sakatlayan, gece uyurken yüzünü ısırıp parçalayabilecek, acı acı uluyan, sürüsüne hizmet eden, pis kokulu iğrenç, çenesiyle aslanın bıraktığı kemikleri kıran, göbeği yerlerde sürünen, kahverengi düzlükte uzun adım koşan, ardına baktığında yüzünden melez bir köpeğin zekâsı okunan çift kişilikli SIRTLAN.”

Tüm araştırmacı yazarlar ve benim gibi deli felsefeciler sırtlanın cesur olmadığı konusunda hemfikirdirler. Öyleki Goethe demiş ki “Korkak insanlar kendilerini güven- de hissedince etrafa tehditler savururlar.” Tıpkı National Geographic belgeselinde izlediğim sahne gibi: Zebra ölüm karşısında şerefini korurken sırtlanlar sinsi, acımasız ve korkak görünüyorlardı.

Sana söylenecek daha çok şeyler var ama ben mektubumu kısa keseceğim. Biliyorum, söyleyeceklerime mustekbirleneceksiniz, yumruğunuzu havaya sallayacaksınız, öfkeniz ve kibriniz zirve yapacak ama olsun. Bu mektup Kürt tarihe not düşücek!

Kadir Amaç

 SevgiliDemirtaş kardeşim,